Cultureel Frankrijk

Frankrijk leidt zijn positie in Europa en de wereld ook uit de eigenaardigheden van zijn cultuur af, die zich in het bijzonder in de taal definieert (taalbescherming- en zorgwetgeving). In zijn politiek t.a.v. media worden quoten voor films en muziek in de eigen cultuur en taal verplicht. Frankrijk volgt in de EU, UNESCO en de WTO met nadruk zijn opvatting van verdediging van zijn culturele veelzijdigheid. Cultuur is geen goed, dat grenzeloos vrij behandeld kan worden.

Binnenlandse zorg en het instandhouden van het rijke materiële culturele erfgoed wordt als opdracht van nationaal belang aangezien. Dit inzicht wordt werkzaam door georganiseerde of gevorderde maatregelen van de staat, die tot de beeldvorming van een nationaal cultureel bewustzijn bijdraagt. In de jaarlijkse cultuurkalender zijn dagen van het erfgoed en muziek vast verankerd en bijvoorbeeld in bioscopen vindt een geanimeerde stimulering voor de bevolking plaats. Veelomvattende culturele tentoonstellingen spreken de zelfstandigheid van Frankrijk als cultuurnatie en van Parijs als cultuurmetropool aan. De vordering van culturele profielen in centra in de regio´s wordt versterkt.